சங்கீதா மேடம் – இடை அழகி – பகுதி 5


குளிக்க ஆரம்பித்தவள் குழந்தைகளின் சண்டை சத்தம் கேட்க்க உடனே முடித்துக்கொண்டு ஒரு towel ஐ தன் ஈரமான கூந்தல் மீது பிண்ணி அதை கொண்டையாக போட்டுக்கொண்டு, பின் ஒரு blue நிற blouse (semi sleeveless) ஒன்றை அணிந்துகொண்டு cream நிறத்தில் பாவாடை மட்டும் அணிந்திருந்தாள். நெத்தியில் தனக்கு பிடித்த சிறிய வட்டமான சிங்கார் பொட்டை வைத்திருந்தாள்.

சேலை கட்ட நேரம் கிடைக்க வில்லை, அதனால் ஒரு டர்கி towel ஐ துப்பட்டா போல போர்த்திகொண்டாள், காரணம் அவளுடைய குழந்தைகள் போடும் சண்டை…. உடனே ரூமுக்கு சென்று அவர்களின் சண்டையை தடுத்து “இப்போ இதே மாதிரி கத்தினா அம்மா நாளைக்கும் லேட்டா வீட்டுக்கு வருவேன்….ஓகே வா?” என்று கொஞ்சியவாறு அதட்டினதில் இரு குழந்தைகளின் சிறிய கண்களும் அழகாக சுழண்டு சுழண்டு அவள் கண்களையே பார்த்தது sorry என்று சொல்லும் வகையில். அந்த திருட்டு முழிகளை பார்த்து ஒரு நிமிடம் சங்கீதாவுக்கு குபுக்கென குழந்தைகள் முன்பு சிரிப்பு வந்துவிட்டது. அதுங்களும் அவளை பார்த்து சிறிய தெத்துப் பல்தெரிய பால் போன்ற சிரிப்பை வார்த்தன. அதை ரசித்தவாறே சமயலறைக்குச் சென்று அவர்களுக்கு சாப்பிட உணவு தயார் செய்தாள்.
TV யில் தங்கம் சீரியல் ஓடிகொண்டிருக்க, அதை சற்று நேரம் பார்த்தவள், பிறகு ரஞ்சித்தின் பிடிவாதம் தாங்க முடியாமல் “Chutti TV” யை வைத்தாள். செரியாக சாப்பிட்டு முடிக்காமல், வாய்ப்புரம் அருகே சாப்பாட்டை அப்பிக்கொண்டு அங்கும் இங்கும் அவன் ஓடிக்கொண்டிருக்க, சங்கீதா இழுத்துப்பிடித்து அவள் மடியில் உட்கார வைத்து சாப்பாட்டை ஊட்டினால். அவளின் மடியில் அமர்ந்து இருக்கும் அவன் கைகள் அவளுடைய தாலியை மார்பு இடுக்கு பள்ளத்தாக்கில் இருந்து இழுத்து இழுத்து விளயாடிக்கொண்டிருண்தது. “ஏய் கண்ணா எனக்கு வலிக்குது டா” என்று சிரித்து கொஞ்சும் குரலில் சொல்லி அவன் கைகளை விடுவித்தாள். முழுவதும் சாப்பிட்டு முடித்துவிட்ட பிறகு, கைகளால் அவள் குழந்தையின் முகத்தை இரு புறமும் சுத்தி திருஷ்டி எடுத்தாள் சங்கீதா, “து னு துப்புட கண்ணு” என்று சொல்லி அவன் மெலிதாக பெயருக்கு து என்று சத்தமே வராமல் துப்ப, வாயில் ஜொள்ளு மட்டும் வர அதை பார்த்து ரசித்து சிரித்து விட்டு “என் செல்லம்” என்று சொல்லி கண்ணத்தை பிடித்து அழுத்தி ஒரு முத்தம் குடுத்துவிட்டு தட்டை துக்கிக்கொண்டு சமையல் அறைக்கு சென்றாள். இரவு 10 மணி ஆக, குமார் உள்ளே வந்தான்.
உள்ளே வந்தவன் எப்பொழுதும் போல வழக்கமாக முகத்தை சலித்துக்கொண்டே shoe வை கழட்டி வைத்து விட்டு பத்ரூம்க்கு சென்று கை கால் கழுவினான். அப்போது சங்கீதா தன் குழந்தைகளை படுக்க வைத்து விட்டு சமையல் ரூமுக்கு போய் சில பாத்திரங்களை மட்டும் கழுவினால், அப்போது பாத்ரூமுக்குள் குமார் சங்கீதாவின் பின் அழகை அங்கிருந்து பார்த்தான், எப்பொழுதும் நைட்டியில் அல்லது புடவையில் இருப்பவளை நீண்ட நாட்களுக்கு பிறகு திடீரென்று வெறும் பாவாடை ரவிக்கையில் அதுவும் குளித்து முடித்த ஈர கூந்தலுடன் இருப்பது அவனுள் ஒரு தீயை ஏற்படுத்தியது, அவன் கவனம் இன்னும் அதிகம் ஈர்ததுக்கு காரணம் அவள் புடவை அணியவில்லை, அதே சமயம், அவன் அன்றும் போதையில் இருந்தான். போதாததுக்கு, பாத்ரூம் உள்ளே சங்கீதாவின் அவிழ்த புடவை, ரவிக்கை, பாவாடை, பிரா, ஜட்டி என்று அனைத்தும் ஸ்டான்ட் ல் தொங்கின, அதை பார்த்து விட்டு அவளின் பின் அழகையும் கதவின் ஓரமாக ஒரு முறை எட்டிப்பார்த்தான், ஒரு towel லில் தனது முகத்தை துடைத்துக்கொண்டு சமையல் ரூமுக்கு சென்று சங்கீதாவின் முதுகிலிருந்து பின் பக்கமாக அவளுடைய இடுப்பை சுத்தி கட்டிப்பிடிக்க.. “என்ன?” என்று திரும்பி பார்வையால் கேட்டாள்.
“ஒன்னும் இல்ல சும்மாதான்”.. – என்று இழுத்தான்….அவன் வாயினில் இருந்து வரும் காற்று, அன்றும் அவன் குடித்து வந்திருக்கிறான் என்பதை உணர்த்தியது அவளுக்கு, மீண்டும் மனதளவில் எரிச்சல் கலந்த சலனம் அடைந்தாள்.
“hall ல டிபன் ரெடி ஆக இருக்கு சாப்பிட்டுட்டு போய் படுக்குற வழிய பாருங்க”– என்றால் சங்கீதா சற்று வெறுப்பாகவும் கண்டிப்பாகவும்….
அவள் சொல்வதெல்லாம் என்னதான் காதில் கேட்டாலும் அவளின் இடுப்பும், பின் புற புட்டங்களின் வளைவும் அந்த பாவாடையில் அழகாக தெரிந்து அவனுடைய உஷ்ணத்தை அதிகரித்தது. ஒரு நிமிடம் மனைவியிடம் ரோஷத்தை மறந்து மீண்டும் அவளின் பின்னால் போய் பக்கத்தில் நின்று இடுப்பின் இரு பக்கங்களிலும் அவனது கைகளை வைத்து தடவி முன் பக்கம் தொப்புள் அருகே இறக்கி கொண்டு சென்றான். இதை கவனித்த சங்கீதா –“இப்போதான் குளிச்சிட்டு சுத்தமா இருக்கேன், பசங்கலோடையும் கொஞ்சம் சந்தோஷமா இருந்தேன், பக்கத்துல வந்து உங்க quarter ஸ்மெல் காமிச்சி என்னை மூட் அவுட் ஆக்காதீங்க, நாளைக்கு காலிலையும் எனக்கு நிறைய முக்கியமான வேலைகள் இருக்கு, நான் சீக்கிரம வேலைய முடிச்சிட்டு தூங்கணும், தயவு செஞ்சு என்னை தனியா விடுங்க.” என்று மிகவும் கண்டிப்பாக சொன்னாள்.
ஏய், தாலி கட்டினவன் நான் டி, கட்டின பொண்டாட்டிய தொடுறது ஜீவாதார உரிமை, அதனால ஒழுங்க நான் உன் கிட்ட இருக்கும்போது பேசாம என்னை allow பண்ணிடு, இல்லேன்னா வீனா நமக்குள்ள சண்டை வரும்
ஏன் சண்டை வருதுன்னு கொஞ்சம் உட்கார்ந்து யோசிச்சி, அதுக்கு என்ன solution னு கண்டுபுடிச்சி, என்னை எப்படி சந்தோஷமாக்கலாம் னு முடிவு பண்ணி முயற்சி பண்ணு, அப்படி செஞ்சா நானே உனக்கு எல்லாத்தையும் குடுப்பேன், இப்படி திருடன் மாதிரி பொண்டாட்டி கிட்டயே பின்னாடி வந்து தடவ வேண்டாம். – சுட்டெரிக்கும் பார்வை பார்த்து பேசினால் சங்கீதா..
அவள் மனதில் இருப்பதெல்லாம் பேசி க் கொட்டிக்கொண்டிருக்க ,அதை எல்லாம் காதில் வாங்காமல் அவனுடைய கைகள் அவளுடைய இடுப்பை பிசைந்து, மேல் நோக்கி, ரவிக்கைக்கு மேல் அவளுடைய முளை சதைகளை அடி பாகத்தில் அமுக்க தொடங்கின, அப்போது கோவம் தாங்காமல் திரும்பி நின்று தன் கணவனை பார்த்த படி சங்கீதா “இவளோ பேசியும் கொஞ்சம் கூட காதுல வாங்காம சொரணை இல்லாம என் மேல கை வைக்குறீங்க…. அப்படின்னா, நான் உன்னை ஆம்பலையே இல்லைன்னு சொல்லுறேன், இதை கேட்டுட்டும் உனக்கு என்னை சீண்ட ஆசையா இருந்தால் நல்லா சீண்டிக்கோ. எனக்கு ஏதோ செவுத்துல உரசுர எண்ணம் தான் வரும்” என்று அவனின் முகம் பார்த்து அவன் ரோஷத்தை சீண்டும் வகையாக பேச அந்த பேச்சை கேட்டு மூக்கின் மேல் வேர்த்து ஆத்திரம் அடைந்த குமார் அவளை ஒரு நிமிடம் “என்னடி சொன்ன” என்று அதட்டும் வகையில் கத்த அப்பொழுது சங்கீதாவின் இளைய மகன் ரஞ்சித் எப்படியோ சத்தம் கேட்டு “அம்மா அம்மா” என்று ஓடி கிட்சன் உள்ளே ஓடி வர, அந்நேரம் குமார் அதிக கோவத்துடன் நின்றுகொண்டிருக்க, அதை ரஞ்சித் பார்க்க, உடனே தன் கைகளால் ஓடி அவனை தூக்கி இடுப்பில் வைத்துக்கொண்டாள் சங்கீதா “ஒன்னும் இல்லைடா, ஒன்னும் இல்லை தங்கம் இச் இச்” என்று சொல்லி முத்தங்கள் குடுத்து அவன் தலையை தடவி அவள் தோளில் சாய வைத்துக்கொண்டாள். அவள் தோளில் அழகாக படுத்துக்கொண்டு ஒரு விரலால் வாயினில் சப்பிக்கொண்டு தன்னுடைய முறைதுக்கொண்டிருக்கும் தந்தையின் கண்களை பயத்துடன் பார்த்தது. குமார் இதைக்கண்டு வெறுப்புடன் அவளை பிடித்து “திரும்புடி, உன்னை எப்போ வேணும்னாலும் தொட எனக்கு உரிமை இல்லையா?, நான் உன் புருஷந்தானே” என்று சொல்ல, அந்த கல்யாண சடங்கைதான் முடிச்சி வெச்சி உன்னை எனக்கு புருஷன்னு ஊர் அறிய சொல்லிட்டாங்களே அப்புறம் என்ன உனக்கு மட்டும் தனியா சந்தேகம்? என்று குத்தும் விதமாக வார்த்தைகளை உபயோகித்து பதில் சொல்ல, அவள் பேச்சை கவனிக்காமல், குழந்தை அவளின் தோளில் இருப்பதையும் கண்டுகொள்ளாமல் அவள் மீது மீண்டும் கை வைத்தான், அப்போது “செப்பா….” என்று பெருமூச்சு விட்டு மெதுவாக திரும்பி குமார் காதுகளுக்கு கேட்க்கும் விதமாக “போய் படுங்க, கட்டில்ல வெச்சிக்கோங்க….” திருந்தாத ஜென்மம் என்று யாருக்கும் கேட்கத வண்ணம் மெல்லிய குரலில் தனக்கு தானே எரிச்சலாக ரஞ்சித்துக்கும் குமாருக்கும் கேட்க்காத வகையில் கூறினாள்.
இரவு வேலைகள் அனைத்தையும் முடித்து விட்டு தனது பெட்ரூமுக்கு சென்றாள், லைட் அணைக்கப்பட்டு, வந்து தனது குழந்தைக்கும் புருஷனுக்கும் மத்தியில் படுக்க, அவளது நெஞ்சு அவளின் குழந்தையின் முகத்தருகே இருந்தது, முதுகை காமித்து படுத்தாலும் பரவாயில்லை என்று குமார் அவனது கைகளை அவளுடைய மார்பின் மீது வைத்திருந்தான். சற்றும் மணம் ஒட்டாதவளாய், தனது குழந்தையின் தலையில் தடவி, தட்டி தூங்க வைத்தாள் சங்கீதா, அந்த பிஞ்சு கைகளின் விரல்கள் அவளுடைய வயிற்றில் தொப்புள் உள் வைத்து தூங்க தடவி தேடிப்பார்க்க, அது அந்த குழந்தைக்கு கிடைக்காததால், “ஹ்ம்ம்” என்று லேசாக அழ, அந்த பிஞ்சு அழு குறள் கேட்டு “இல்லடா இல்லடா, இந்தா” என்று சொல்லி தொப்புளுக்கு மேல் கட்டிய பாவாடையின் நாடாவை லேசாக தானே அவிழ்த்து தளர்த்தி அதைக்கொஞ்சம் இறக்கி விட்டு அந்த சிறிய விரலை தானே எடுத்து தன் தொப்புளில் வைத்து “ஆறி ராரி புஜ்ஜி கண்ணா…… ஆறி ராரி செல்ல கண்ணா……” என்று அவளின் கொஞ்சல் தாலாட்டைக் கேட்டுக்கொண்டே சொக்கிய விழிகளுடன், சமத்தாக தூங்கும் அவளது குழந்தையின் முகத்தை ரசித்துக்கொண்டே மற்றொரு முனையில் புருஷனின் சீண்டல்களில் சிறிதும் உயிர் இல்லை என்பதை அவனுக்கு சீக்கிரமாகவே தன் குழந்தையை நெஞ்சோடு அனைத்து குழந்தையுடன் தானும் தூங்கி புரிய வைத்தாள் சங்கீதா….
அடுத்த நாள் காலை 5:30 மணிக்கு எழுந்து சுப்ரபாதம் பாட்டு போட்டு, கோலம் போட்டு, உள்ளே சென்று முகம் கழுவுகையில், யாரோ பெல் அழுத்தினார்கள், பால் பாக்கெட் போடா வரும் மருதனா என்று பார்க்க சென்றாள் சங்கீதா, பார்த்தவளுக்கு அவள் வீட்டு வாசலின் முன் ஒரு ஆச்சர்யம் காத்து இருந்தது. காலை நேர மிருதுவான வெளிச்சத்தில் சுமார் 16 அடி நீளத்துக்கும் மேல் ஒரு Benz கார் பல பலக்க நின்றுகொண்டிருந்தது. அதன் கதவில் IOFI Executives என்று எழுதி இருந்ததை கவனித்தாள் சங்கீதா.
ஓட்டுனர் அவள் கையில் ஒரு கார்டு குடுத்தான் அதில் “We take pleasure in providing you our warm welcome to IOFI Mrs.Sangeetha Madam. We hope your consultation might help us reach our profit targetted for the annual year 2012. looking forward for your arrival – Mr.Raghav, CEO, IOFI, chennai, India.” என்று அதில் அச்சிடப்பட்டு இருந்தது. மனதுக்குள் ஆச்சர்யமும் உற்சாகமும் சேர்ந்து எட்டிப்பார்த்தது அவளுக்குள்.
காரின் கதவில் உள்ள IOFI எழுத்துக்களை படித்து விட்டு ஒரு நிமிடம் பிரமிப்பானவள், ஓட்டுனரிடம் “கொஞ்சம் 30 நிமிடம் wait பண்ணுங்க, நான் சில வேலைகளை முடித்து விட்டு வருகிறேன்” என்றாள்….
“பரவாயில்லை மேடம், நீங்க வழக்கமா உங்க bank குக்கு கிளம்புற நேரத்துலேயே வரலாம், 9 மணிக்கு மேல shed ல கார் இருக்காது, ஏன்னா கம்பெனியில் யாரவது பெரிய மனுஷனுங்க எதாவது வெட்டி காரணத்துக்காக காரை எடுத்துகுட்டு கம்பெனி செலவுல பெட்ரோல் வீனாக்குவாங்க, அதனால யாரவது executives எங்க factory க்கு வராங்கனா காலைலேயே இந்த வண்டிய எடுத்து block பண்ணி வெச்சிப்போம், நீங்க பொறுமையா வாங்க நான் பத்திரமா கொண்டு போய் இறக்கிடுறேன்” – என்று இதற்கு முன்பு சில ஆண் executive களுக்கு இப்படியெல்லாம் அதிகம் விளக்கம் தராத அந்த 50 வயதை தாண்டி காதோரம் நரைத்த முடிகளை கொண்ட அந்த ஓட்டுனர் சங்கீதாவிடம் என்னமோ அவர் இல்லை என்றாள் இந்த கார் ஓடாது என்பது போல நெத்தியில் சுருக்கம் தெரிய புருவங்களை ஏற்றி சிரித்து அவர் பங்குக்கு வழிந்தார்.
“ஒஹ் அப்படினா நல்லது, கொஞ்சம் இந்த paper படிச்சிட்டு இருங்க, time ஓடிடும், நானும் சீக்கிரம் வந்துடுவேன்..” – என்று சொல்லி தன் வாசலில் இருக்கும் தினத்-தந்தி, தின-கரன் பத்திரிக்கைகளை ஓட்டுனரிடம் குடுத்து விட்டு உள்ளே சென்றாள் சங்கீதா.
ரூமுக்குள் சென்று நேற்றைய இரவு கூந்தலில் கட்டி இருந்த ஈர டர்கி towel ஐ ஹாலில் உள்ள chair மீது fan காற்றின் கீழ் காய வைத்திருந்தாள், அது சற்று காய்ந்திருப்பதை உணர்ந்து எடுத்துக்கொண்டு, ரூமுக்குள் சென்று நேற்றோடு காலியான gopuram பூசு மஞ்சள் தூள் டப்பாவை குப்பையில் போட்டுவிட்டு புதிய மஞ்சள் டப்பாவை தனது bureau வை திறந்து எடுத்துக்கொண்டாள், பிறகு தன் கழுத்தை தொட்டுப்பார்த்து “முதன் முதலில் consultation போகிறோம், ஏதாவது போடலாமா?..” என்று தனக்கு தானே மெலிதாக பேசிக்கொண்டே அவளிடம் இருக்கும் ஒரு சில chain களை பார்த்தாள், பிறகு வேண்டாம் இருப்பதே போதும் என்று சொல்லி, light beige நிற சேலையை எடுத்துக்கொண்டாள், அதற்கு matching blouse எடுத்துக்கொண்டு, சமீபத்தில் west side ல் ரம்யவுடன் சென்று வாங்கிய stone worked design வளையல்கள் மற்றும் கம்பல்கள் எடுத்துக்கொண்டாள். நேற்று இரவு கசங்காமல், சுருங்காமல் சுத்தி வைத்த மல்லிகைப்பூ வை அவள் பாத்ரூமில் இருந்து எடுத்து ஒரு கவருக்குள் போட்டு தனது fridge ல் வைத்திருந்தாள், அதையும் பிறகு கூடவே புதியதாய் துவைத்து மடித்து வைத்த துணிகளில் வெள்ளை நிற உள்பாவாடை ஒன்று, மற்றும் ஒரு செட் பிரா ஜட்டியை யும் எடுத்துக்கொண்டு, ரேடியோவில் சுப்ரபாதம் முடிந்ததை அடுத்து சினிமா பாடல்கள் தொடர்ந்தன, அதில் வந்த பாடல் “புத்தம் புது காலை, பொன் நிற வேலை,… என் வானிலே, புது ராகம் பாடும், சுக ராகம் கேட்க்கும், எந்நாளும் ஆனந்தம்” என்ற அலைகள் ஓய்வதில்லை படத்தின் இளையராஜாவின் மேனயான பாடல் ஒலிக்க, அதை humming செய்து கொண்டே பாத்ரூமுக்குள் சென்று உள்புறம் தாழ்பாள் போட்டாள். சீக்கிரமாகவே சோப்பும், மஞ்சளும் தேய்த்து குளித்து விட்டு முழுவதுமாய் தயார் ஆனா பிறகு கண்ணாடியை ப் பார்த்து ப் பூ வைக்க கைகளை தூக்குகையில் அவளுடைய அக்குள் பார்த்தாள். அதன் மீது நேற்று இரவு கவனித்த லேசான மயிர்களை பார்த்தாள், “அய்யோ நேத்து தான் waxing செய்யணும் னு யோசிச்சேன் ச்சா, சரி, இப்போதிக்கு நேரம் இல்லை…” என்று தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொண்டு நேரத்தின் அவசரத்தால், உடனே சமையல் அறைக்கு சென்று அங்கே பால் பாக்கெட் கட் செய்ய வைத்திருந்த சிறிய கத்திரிக்கோளை அவசரமாக எடுத்து வந்து பாத்ரூம் கண்ணாடியின் முன் தனது இடது கையை தூக்கி அங்குள்ள அக்குள் மயிர்களை ஓரளவுக்கு trim செய்து கொண்டு, அதே போல் வலது கையை தூக்கி இடது கையால் மற்றொருபுறம் இருக்கும் அக்குள் மயிர்களையும் துல்லியமாக trim செய்து கொண்டாள். கூடவே Charlie strawberry flavour perfume ஐ அங்கு மெலிதாக spray செய்து கொண்டாள். வழக்கம் போல அவளுகேட்ட்ற lakme maroon lipstick ஐ உதட்டில் தடவிக்கொண்டு, தன் sleeveless ரவிக்கையில் இருக்கும் ஹூக் அனைத்தையும் முந்தானைக்குள் கை விட்டு தன் இரு முலைகளையும் இறுக்கி அணைத்து மாட்டிகொண்டாள். ரவிக்கையை அணிந்த பிறகு, விறு விறுயென கூந்தலை பின்னல் போட்டு, பூவை தலையில் வைத்து, slide போட்டுக்கொண்டு, புடவையை இடுப்பு பகுதியில் சீக்கிரமாக கட்டி முன் புறம் வயிற்று பகுதியின் முன் புடவை கொசுரை தன் அழகான nail polish வைத்த விரல்களால் ஹார்மொனியும் வாசிப்பது போல அழகாக மடித்து சற்று தொப்புளுக்கு மேல் இறுகிய பாவாடையின் உள் சொருகிக்கொண்டாள், குழந்தைகள் சத்தம் கேட்டு சீக்கிரமாகவே பாத்ரூமில் இருந்து வெளியில் வந்தாள், அவர்களுக்கு bread toast மற்றும் omlet செய்து விட்டு, குளிக்க அடம் பிடித்த ரஞ்சித்தை நன்றாகவே கொஞ்சியும் கெஞ்சியும் குளிப்பாட்டி, பள்ளி சீருடைகளை ஸ்நேஹாவுக்கும், ரஞ்சித்க்கும் அணியவைத்து, அவர்களுக்கு மதிய உணவுக்கு தயிர் சாதத்தை கட்டிக்குடுத்து break fast சாப்பிட வைத்து school van ல் அனுப்பிவிட்டு, கிளம்பிக்கொண்டிருந்த கணவனுக்கும் tiffen செய்து விட்டு வழி அனுப்பினாள்.
கிளம்பியவன் வெளியில் Benz car நிற்பதை ப் பார்த்து விட்டு உள்ளே வந்து சங்கீதாவிடம் கேட்டான்..
“என்னடி…. வெளியில என் கம்பெனி கார் நிக்குது.” – அவளைப்பார்த்து ஆச்சர்யமாகவும் அதே சமயம் புருவத்தை இறக்கி இவளுக்கா? என்ற எண்ணத்துடனும் ஏளனமாகவும் கேட்டான்.
“Excuse me குமார், உங்க கம்பெனி கார் இல்லை, நீங்க வேலை செய்யுற கம்பெனியோட கார், எனக்க்காகதன் வந்திருக்கு, ஏன் ஒரு தடவ கூட அதுல நீங்க போனதில்லையா?” – முந்தைய இரவில் அவனுடைய சீண்டல்கள் அவளுக்கு பிடிக்கவில்லை, கூடவே அவனுடைய ஆணாதிக்க பார்வையும் கேள்வியும் அவளை எரிச்சலடைய செய்தன, எனவே இது போன்று லேசாக கிண்டலும், குத்தும் வார்த்தைகளையும் சொல்லி உதட்டை “உ க்கும்….” என்று ஓரமாய் இழுத்து இதற்க்கு மேல் பதில் கிடைக்காது என்று முக பாவனை செய்தாள்.
“சம்பாதிக்குற திமிருடி அதான் பேசுற, உன்னை கல்யாணம் பண்ணேன் பாரு…. என் தலை எழுத்து..” – என்று அவன் கோவமாக கூறுகையில் சற்று சத்தமாகவே சிரித்தாள் சங்கீதா, அதை கேட்டு இன்னும் எரிச்சல் அடைந்தான் குமார்..
“என்னடி சிரிக்குற…”என்று கண்ணாடியை பார்துகொண்டிருந்தவளின் பின்னாடி நெருங்கினான், “நீ என்ன நினைக்குறன்னு தெரியுது, உன்னை கல்யாணம் பண்ணது என் தலயெழுத்துனு நீ சொல்ல கூடாது, நான் தான் சொல்லணும் னு தானே…” – முறைத்துக்கொண்டே வெட்டி கோவத்துடன் சீரும் பார்வையில் பார்த்தவனை கண்ணாடியில் அவன் முகம் பார்த்தபடியே “கேள்வியும் நானே பதிலும் நானே னு simple அ எனக்கு பதில் சொல்லுற வேலைய குறைசிடீன்களே!!” என்று சங்கீதா புன்னகைக்க அது அவனுக்குள் அதீத எரிச்சலையும் கோவத்தயும் ஏற்படுத்தியது.. கிட்டத்தட்ட நேற்று இரவு சங்கீதாவுக்கு சிறிதும் ஆர்வம் இல்லாதபோது அவளது உடலில் அவன் செய்த சீண்டல்களால் அவளுக்கு எப்படி இருந்ததோ அது போலவே!!
“என் கம்பெனிக்கு நீ எதுக்கு வர இப்போ?” – எரிச்சலுடன் கேட்டன் குமார்.
நீங்க Junior designer அ வேலை பார்க்குற கம்பெனில நான் என்ன செய்ய போறேன்குற official details எல்லாம் நான் உங்க கூட ஷேர் பண்ண விரும்பல. கூடவே அது confidential, சொல்லுறதும் சொல்லாததும் என் விருப்பம், என் manager க்கு நான் சொன்னால் போதும். I dont want to disclose any of my professional stuff to a junior designer in IOFI.” என்று அவள் சொல்ல கோவமும் ரோஷமும்(!!) அதிகமாக தலை வரை எட்டியது, அனால் அவளுக்கு பதில் சொல்ல ஒரு வார்த்தை கூட தொண்டை வரை வரவில்லை குமாருக்கு. பதில் ஏதும் கூறாமல், தலையை திருப்பியவாறு விறு விறுயென வெளியே சென்று கம்பெனிக்கு கிளம்பினான் குமார்.
என்னதான் குத்தி பேசினாலும் ஒரு தடவையாவது உன்னை விட மேல வந்து காமிப்பெண்டி னு ஒரு வார்த்தை சொல்ல தோணலையா? குறைந்த பட்சம் அந்த வார்த்தை கூட வாயில இருந்து வரலைனா என்ன ரோஷம்கெட்ட .ஜென்மமோ – என்று மனதில் எண்ணி லேசாக சலித்துக் கொண்டிருக்க.. “மேடம் ready ஆகிட்டீங்களா?” – என்று ஓட்டுனர் வெளியில் இருந்து குறள் குடுத்தார்.
“ஆங் இதோ வந்துட்டேன்” – என்று முந்தானையை மீண்டும் ஒரு முறை சரி செய்துக்கொண்டு, பொட்டு செரியாக இருக்கிறதா என்றும் ஒரு முறை பார்த்துவிட்டு கிளம்பினாள்….
தனது handbag, lunch box, இரண்டையும் எடுத்துக்கொண்டு, பக்கத்து வீட்டு நிர்மலாவின் கதவை தட்டினாள் சங்கீதா, அப்போது நிர்மலாவின் மகன் rohit கதவை திறந்து “சொல்லுங்க சங்கீதா ஆன்டி” என்றான், “அம்மாவை கூப்பிடு கண்ணா” என்றாள் சங்கீதா.
சொல்லுமா சங்கீதா, எதாவது உதவனுமா? – என்றால் நிர்மலா.
ஒன்னும் இல்லை அக்கா இன்னிக்கி நான் என்னோட வண்டியில போகல…. வெளியில நிறுத்தி வெச்சி இருக்கேன், அப்போ அப்போ ஒரு கண் பார்த்துக்கோங்க, வேணும்னா எடுத்து use பண்ணிகொங்க கா, எனக்கு நேரம் ஆயிடுச்சி, கொஞ்சம் கிளம்பனும், நான் வரேன் கா – என்று கிட்டத்தட்ட அவள் குடித்தனம் செய்ய வந்த நாள் முதல் இன்று வரை அவளுக்கு பல விதத்தில் உதவி செய்து அவளுக்கு அக்கா ஸ்தானத்தில் இருந்து கொண்டிருக்கும் நிர்மலாவிடம், தனது வண்டியின் சாவியை குடுத்தாள்.
பிறகு “வாங்க வாங்க வண்டி எடுங்க” என்று சொல்லிக்கொண்டே ஓட்டுனரை நோக்கி விரைந்தாள்.
அந்த சொகுசு காரில் சங்கீதா ஏறிக்கொண்டு கிளம்புகையில், அந்த தெருவினில் உள்ள மற்ற பெண்கள் சற்று பொறாமையாக தான் பார்த்தனர்.
ஓட்டுனர் தனது rear view mirror ஐ சரி செய்கையில் சங்கீதாவின் படர்ந்த பொலிவான முகம் அதில் தெரிய, அதில் லேசாக மயங்கி, அவரது மணம் எதாவது அவளுடன் பேச வேண்டும் என்று ஆவலுடன் ஏங்கியது, அப்போது “மேடம் நீங்க எங்க கம்பெனிக்கு புதுசா வேலைக்கு செர்ந்திருகீங்கள?” என்று இழுத்தான்..
இல்லை.. – என்று அவரது முகம் பார்த்து மென்மையாக சிரித்துக்கொண்டு கூறினாள்.
அப்போ சும்மா இன்னிக்கி மட்டும் நீங்க வரீங்கள? – லேசாக சிரித்துக்கொண்டே கேட்டான் ஓட்டுனர்.
அப்போ அப்போ வருவேன்….என் வேலை விஷயமாக.. – என்று அவள் சொல்ல..
ஒஹ்…. உங்களுக்கு என்ன மேடம், படிச்சவங்க, அப்படிதான் நாலு இடத்துல கூப்பிட்டுகுட்டே இருப்பாங்க.. – என்று அவர் வழிந்தது சங்கீதாவுக்கு ஒன்னும் புதிதல்ல, பலரை இது போல் அவள் சந்தித்து இருக்கிறாள். அனால் ஓட்டுனருக்கு இதில் ஒரு சிற்றின்பம், இப்படி பேசுவதை தவிர அவரால் வேறு ஒன்றும் செய்ய முடியாது என்பது அவருக்கே தெரியும்.
கம்பெனியை கார் நெருங்க IOFI Welcomes you என்கிற போர்டை கார் ஜன்னல் வழியே பார்த்துக்கொண்டிருந்தாள் சங்கீதா.
ஒரு Red carpet முன்பாக கார் நிறுத்தப்பட்டது. காரின் கதவை
திறக்க சங்கீதாவின் உயரத்துக்கு நிகரான ஒரு பெண் முட்டி வரை grey colour pencil skirt போட்டுக்கொண்டு மேலே கச்சிதமாக இடுப்பு வரை வரக்கூடிய சிவப்பு நிறத்தில் short tops அணிந்து கையில் ஒரு பூச்செண்டுடன் வந்து சங்கீதாவிடம் “welcome Mrs.sangeetha” என்று ஆங்கிலத்தில் வரவேற்றாள்.
ஒரு நிமிடம் சங்கீதா அவளை ஏற இறங்க பார்த்துவிட்டு மெலிதாக உள்ளுக்குள் ஆச்சர்யப்பட்டு புன்னகைதுக்கொண்டாள்.
“your good name please” என்று சங்கீதா கை கொடுத்தவாறு அவளிடம் கேட்க்க சங்கீதாவுக்கு கை குலுக்கிக்கொண்டே “Sanjana” என்றாள். சங்கீதா அவளின் tops மீது குத்தப்பட்டிருக்கும் badge ஐ கவனித்தாள், அதில் “Sanjana, CEO Personal Seceratory, IOFI Ltd..” என்று எழுதி இருந்தது. வெளியில் எங்காவது எதேச்சையாக சிலர் சங்கீதாவை ஒரு முறை பார்த்தால் எப்படி மறுபடியும் அவளை பலருக்கு பார்க்கத்தோணுமோ அது போலவே சங்கீதாவும் ஒரு நிமிடம் சஞ்சனாவை நன்கு தலை முதல் கால் வரை உற்று கவனித்தாள். good looking lady என்று மனதுக்குள் நினைத்துக்கொண்டாள்.
என்ன சார், என் முத்தத்துக்கு wait பண்ணுறீங்களா? குடுக்கவா?… – என்றாள் சஞ்சனா ஓட்டுனரிடம் குறும்பாக..
ஓட்டுனர் ஒரு நிமிடம் சங்கீதாவை பார்த்துவிட்டு “இந்த பொண்ணு இப்படிதான் மா ரொம்ப வெகுளியா பேசும் நீங்க ஒன்னும் தப்பா நினைக்காதீங்க..”
ஏன் சார் தயங்குறீங்க முத்தம் குடுப்பேன் சார், ஆனா ஒரு condition, வீட்டுல உங்க பொண்டாட்டி கிட்ட paper ல எழுதி sign போட்டு permission வாங்கிக்குட்டு வாங்க…தரேன் என்று கண் அடிக்க, அடுத்த நிமிடம் ஓட்டுனர் வண்டியுடன் அங்கிருந்து மேலும் பேச முடியாமல் ஓட்டம் பிடித்தார். சஞ்சனாவின் இந்த பேச்சும் போக்கையும் பார்த்து ஒரு நிமிடம் என்ன சொல்வதென்றே தெரியாமல் உறைந்து நின்றால் சங்கீதா.
சஞ்சனா பற்றி சில குறிப்புகள்: சஞ்சனா மனதில் எதையும் வைத்துக்கொள்ள மாட்டாள். சில நேரங்களில் யாரையாவது வம்பிழுப்பது அவளுக்கு பிடிக்கும். வாக்குவாதம் செய்ய வேண்டுமானால் மூச்சு விடாமல் செய்வாள். மனதில் தோன்றுவதை உடனே போட்டு உடைப்பாள். அவளுக்கு வயசு 32, கல்யாணம் செய்து கொள்ளவில்லை. ஆண்களிடம் sexy ஆக பேசி கிண்டல் செய்வதும், ஒரு பெண் எப்படியெல்லாம் பேசக்கூடாது , இருக்கக்கூடாது என்று நமது சமுதாயம் சொல்கிறதோ அதற்க்கு எல்லாம் நேர்மாறாக நடப்பவள். மனதளவில் மற்றவர்களுக்கு உதவி செய்ய வேண்டும் என்கிற நல்ல மனது உடையவள், ஆண்களிடம் அவள் வைத்திருப்பது casual & careless behaviour தான். நண்பர்களை பொருத்தவரை பெண்களை விடவும் ஆண்கள்தான் அவளுக்கு அதிகம். மிகவும் தனது பாஸ் Raghav மீது அவளுக்கு அதீத மரியாதையும் அன்பும், யாருக்கும் தெரியாத லேசான காதலும் அவளின் மனதின் ஆழத்தில் இருந்தது. (கிட்டத்தட்ட இந்தியன் படத்தில் வரும் ஊர்மிலாவின் குணாதிசயங்கள் தான் அவளுடைய குணாதிசயங்களும்)
IOFI கடல் போன்ற இடம், முழுவதும் செடிகள், மரங்கள், fountains என்று நிறையவே பச்சை பசேலென்று அந்த factory இருக்கும் இடங்களை அழகாக பகல் வெளிச்சத்தில் சூரியன் ஓவியம் போல தீட்டிக்கொண்டிருந்தன, இருவரும் Raghav இருக்கும் அறைக்கு செல்ல ஒரு 5 நிமிடம் நடக்க வேண்டியிருந்தது. அப்போது சங்கீதாவும், சஞ்சனாவும் பேசிக்கொண்டே நடந்தார்கள்.
“மேடம், நீங்க எந்த bank ல வேலை பார்க்குறீங்க?.- என்றாள் சஞ்சனா..” – நடக்கையில் தனது curling தலை முடியை நெஞ்சின் அருகே விரல்களால் சுருட்டிக்கொண்டே கேட்டாள்..
“Citibank, the city never sleeps” என்று சிரித்துக்கொண்டே சொன்னாள் சங்கீதா….
“ஒஹ் very nice, ஆனா உங்களை நான் ஒரு நிமிஷம் பார்த்ததும் அசந்துட்டேன்.”
“ஏன்?”
“நீங்க நல்ல உயரம், ரொம்ப சிகப்பாவும் இருக்கீங்க, நல்ல face features, அதுலயும் உங்க புருவம் ரொம்ப பக்காவா shape பண்ணி இருக்கீங்க, கூடவே you have lovely curves. பேங்க் ல வேலை பார்க்குரவங்க நிறைய பேர் இப்படி இருந்து நான் பார்த்ததில்லை. இங்கே modelling செய்ய மாசத்துக்கு 2 தடவையாவது auditon நடக்கும், அப்போ வரவங்க நூத்து கணக்குல இருப்பாங்க, அவர்களில் கூட யாருக்கும் இவளோ நேர்த்தியான வளைவுகள் இருக்காது. நீங்க ஏன் bank ல வேலை செய்யுறீங்க?”
“I like the job thats why” – என்றாள் சங்கீதா, லேசாக சிரித்தவாறு சஞ்சனாவின் கண்களை நேருக்கு நேராக ப் பார்த்து..
“எங்க boss Raghav பத்தி எதாவது தெரியுமா உங்களுக்கு?”
“ஹ்ம்ம் தெரியும், எங்க bank ல 2 crores deposit பண்ண வந்தப்போ பார்த்திருக்கேன், நல்லா பேசுவார்.” என்றாள் சங்கீதா சிரித்துக்கொண்டே..
“ஆமாம், இதுக்கு முன்னாடி பேசினதே இல்லைனாலும் நல்லா பழகினா போல ஒரு உணர்வை எர்ப்படுத்திடுவார். எதாவது டிரஸ் suggesstions குடுத்து இருப்பாரே?” – புருவத்தை உயர்த்தி தெரிந்தது போல கேட்டாள்….
“எப்படி அவளோ கரெக்டா சொன்நீன்ங்க?” – மீண்டும் அதே சிரிப்புடன் கேட்டாள் சங்கீதா,,
“fashion அவருக்குள்ள ஊறி இருக்குற விஷயம் மேடம், என்னை முதல் முதலில் interview எடுத்தப்போ கூட இப்படிதான் சில suggesstions கொடுத்தார். அவர் கிட்ட எந்த தயக்கமும் இல்லாமல் பேசினால், நம்ம கூட நல்லா பழகுவார், you know some thing?, நான் ஒரு நாள் என் friend கல்யாணத்துக்கு கிளம்புகையில் எனக்கு ஒரு தர்க் மரூன் chamkki worked சேலையை அணிய சொன்னார், எனக்கு personally அது போன்ற சேலைகள் பிடிக்காது என்று விட்டுவிட்டேன், அனால் ஒரு வேலை போட்டால் நன்றாக இருக்குமோ என்று எண்ணி கட்டிப்பார்த்தேன், wow it was looking amazing on me sangeetha madam, சில நேரங்களில் நான் அவர் கிட்ட எனக்கு என்ன மாதிரி bikini போட்டால் நல்லா இருக்கும்னு கூட கேட்டு இருக்கேன்..” – என்று அவள் சிரித்துக்கொண்டே தரையை பார்த்து சொல்ல அவளின் முகத்தில் கண்னங்கள் லேசான சிவந்தன வெட்கத்தில்.
“ஒஹ் அவளோ close அ பழகுவாரா உங்க பாஸ்? அனால் அவர் குடுக்குற டிரஸ் tips உண்மையாகவே ரொம்ப நல்லா இருக்கும், அதை நான் ஒத்துக்குறேன். ஆனா bikini யை உங்க வீட்டுல உங்க கணவருக்கு எது பிடிக்குமோ அதை வாங்க வேண்டியதுதானே?”
“அதுதான் Raghav கிட்ட இருக்குற plus point, அவர் கிட்ட நிறைய பேசினா, சகஜமான மண நிலையில் நமக்கு இருக்க தோணும். மற்றபடி எனக்கு இன்னும் கல்யாணம் ஆகல Mrs. Sangeetha, ஏன் னு கேட்காதீங்க, simply I dont like it. அவளோதான்.”
பேசிக்கொண்டே Raghav இருக்கும் இடத்திற்கு சென்றார்கள்.
“கொஞ்சம் இருங்க யார்கிட்டயாவது பேசிக்குட்டு இருக்காரா னு பார்த்துட்டு வந்துடுறேன்.” என்றாள் சஞ்சனா..
2 நிமிடத்திற்கு பிறகு, “உள்ள வாங்க சங்கீதா” என்றாள் சஞ்சனா..
Marble floring செய்யப்பட்டு, wooden cushion chairs வைத்து, சுவரின் ஓரங்களில் செயற்கை செடிகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டு மேல் நாட்டு பொருட்களால் அலங்கரிக்க பட்டு இருந்தது அந்த அறை, புதியதாய் varnish அடிக்கப்பட்ட நீளமான பளபளக்கும் மேஜையின் மீது சங்கீதா உள்ளே வருவதின் பின்பம் எதிரொலிக்க (reflection) அதை Raghav ஒரு நிமிடம் கவனித்து அவளை நிமிர்ந்து மேல்நோக்கி பார்த்தான். அன்று bank ல் அவள் உட்கார்ந்து இருக்கையில் அவளை முழுவதுமாய் பார்க்காதவன், என்னதான் பல பெண்களை தனது fashion உலகில் பார்த்திருந்தாலும் இன்று அவளை ஒரு நிமிடம் தலை முதல் கால் வரை நிர்க்கும்போழுது பார்க்கையில, மிகவும் புதியதாய் பார்ப்பது போல இருந்தது அவனுக்கு.
“வாங்க Mrs.Sangeetha உட்காருங்க, what you would like to have? hot or cold? என்று அவன் கேட்க்க, water please என்றாள் சங்கீதா, Raghav சஞ்சனாவை நோக்கி if you dont mind can you get us some water” என்றான்.
“அப்புறம்….. சொல்லுங்க சங்கீதா மேடம், காலைல டிரைவர் ஒழுங்கா கூட்டிக்குட்டு வந்தார?”
“yeah no problem Raghav, ரொம்பவும் comfortable journey, thanks. என்றாள்.’
“no no its our pleasure…. “ என்று அவர்கள் இருவரும் பேசுகையில் சஞ்சனா அவர்கள் இருவருக்கும் மேஜையின் மீது தண்ணீர் வைத்தாள்.
“thanks sanjana, நம்ம போன வருஷத்துக்கான income & profits இருக்குற accounts புக் குடுங்க” என்று சொன்னான்.
அவைகள் அனைத்தையும் கொண்டு வந்து மேஜையின் மீது வைத்தாள் சஞ்சனா. அதில் இருக்கும் அனைத்து விஷயங்களையும் துல்லியமாக அலசி ஆராய்ந்தாள் சங்கீதா.. எதில் கம்பெனிக்கு வருமாணம் குறைகிறது, எதில் அதிகரிக்கிறது, எந்த செலவுகளை தவிர்க்கலாம், எதில் பணத்தை அர்த்தத்துடன் செலவு செய்யலாம், என்று தனது official diary யில் ஏற்கனவே prospectus பார்த்து எழுதி வைத்த குறிப்புகளை தற்போதிய accounts book ல் இருக்கும் கணக்குகளுடன் ஒப்பிட்டு பார்த்து, Raghav இருக்கும் அறையின் சுவரில் தொங்க விட்டிருக்கும் white board ல் marker வைத்து அதில் தனக்கு தோன்றியதை முழுதும் எழுதி விளக்கம் குடுத்தாள் சங்கீதா. அவற்றை நன்கு கூர்ந்து கவனித்த ராகவ் 2 நிமிடங்கள் ஒன்றும் பேசாமல் இருந்தான். சஞ்சனாவும் ஒரு நிமிடம் “பாஸ் என்ன யோசிக்குறீங்க?” என்று கேட்க்க…
This is amazing, and I believe the strategies what you have provided will surely increase my profit this year atleast by another 30% என்று Raghav ஆங்கிலத்தில் ஒரு நிமிடம் அவள் சொன்ன குறிப்புகளை பார்த்து வியந்து பாராட்டி பேசிக்கொண்டிருந்தான்.
“I just did my job sir” என்றாள் சங்கீதா அடக்கத்துடன் புன்னகைத்துக்கொண்டே..
“பார்த்தீங்கள?… திரும்பவும் sir போடுறீங்களே… ஏன் இப்படி?”
“oh yes, மறந்துட்டேன், sorry… I just did my job Mr.Raghav… இப்போ கரெக்டா பேசிட்டேனா?” என்று அவள் தலை ஆட்டி சிரித்து கேட்க்கையில், அவள் சிரிப்பும், இதழும் கண்களும் மட்டும் அல்ல, அதனுடன் அவளுடைய காதில் இருக்கும் கம்பளும் அவள் தலை அசைப்பதற்கு ஏற்றவாறு ஆடியது மிக அழகாக இருந்தது Raghav வின் கண்களுக்கு..
“சஞ்சனா, சங்கீதா மேடம் சொன்ன குறிப்புகள் அனைத்தையும் உங்க system ல நோட் பண்ணிக்கோங்க, மற்றபடி நம்ம customers நடத்துற garments க்கு நாம எடுத்த assignments எல்லாம் on track ல போகுது இல்ல? ஏன்னா அது ரொம்ப முக்கியம், ஒரு நாள் கூட delay ஆனா நம்ம பேரு கெட்டுடும்” – Raghav பேசிக்கொண்டிருக்கையில் சங்கீதா அவனை ஒரு முறை கவனித்தாள், அவன் வெள்ளை நிற முழுக்கை சட்டை அணிந்து
தனது கைகள் ஆட்டி பேசுகையில் அவனுடைய Seiko steel watch அவன் கைகளில் சல சலவென ஆடுவதும், அவன் மீது இருந்து வரும் மெலிதான perfume ஸ்மெல், பேசுகையில் அங்கும் இங்கும் அலையும் அவனுடைய தலை முடி, trim செய்த தாடி, கூர்மையான கண்கள், சுறுசுறுப்பு, அனைத்தையும் ஒரு நிமிடம் பார்த்து அவளுடைய கல்லூரி நாட்களில் அவள் பார்த்து மிகவும் வியந்த சில ஆண்களை நினைத்துக்கொண்டாள்.
அவ்வப்பொழுது சங்கீதாவின் உடல் வளைவுகள் Raghav வின் கவனத்தை ஈர்த்தது, அவன் சில நேரங்களில் அவளை கவனிப்பது சஞ்சனாவுக்குள் சஞ்சலத்தை ஏற்ப்படுத்தியது.
சஞ்சனா, சங்கீதா மேடம் க்கு நம்ம factory முழுவதும் ஒரு small விசிட் கூட்டிட்டு போங்களேன். என்று Raghav சொல்ல, “கண்டிப்பாக Raghav” என்று சொல்லிவிட்டு சங்கீதாவை அழைத்து சென்றாள் சஞ்சனா.
Factory முழுவதும் சுத்தி ப் பார்த்தாள் சங்கீதா… ஒரு பாகத்தில் நிறைய miscellenious வகை சேர்ந்த ornaments இருந்தது, கைகளுக்கு டிசைன் bracelets, மூக்குத்தி மற்றும் அதில் பலவகைகள், முத்து மாலைகள், தொப்புள் வலயங்கள், இடுப்புக்கு அணியும் hip chains, போன்ற பொருட்கள் தயார் ஆகிக்கொண்டிருந்தன. மற்றொரு புறம், சேலைகள், பாவாடைகள், half-sarees, அதிலும் sleeveless வகைகள், வித விதமான blouse கள், உள்ளாடைகள் என்று மற்றொரு பக்கம் தயார் ஆகிக்கொண்டிருந்தன. இவற்றையெல்லாம் பார்த்த பொழுது, prospectus ல் அவள் பார்த்த honey moon saree நியாபகத்துக்கு வர, சஞ்சனாவிடம் அதை பற்றி கேட்டாள் சங்கீதா…
சஞ்சனா.. நான் உங்க கம்பெனி prospectus ல் honey moon saree என்று ஒரு வகையான புடவையை ப் பார்த்தேன், கூடவே அதற்க்கு matching ஆக நிப்போஸ் என்று ஒரு வகையான blouse இருப்பதாகவும் போட்டு இருந்தது. இவை இரண்டை பற்றியும் description குடுத்து இருந்தார்கள். அனால் அதற்க்கு picture எதுவும் குடுக்கலை. if you dont mind நான் அந்த புடவையும் அந்த நிப்போஸ் blouse ம் எப்படி இருக்கும்னு பார்க்கலாமா? – மிகவும் ஆர்வமாய் கேட்டாள் சங்கீதா.
”ஏன் மேடம் உங்களுக்கு இந்த ஆசை?” சங்கீதா சொன்னதை கேட்டு சற்று சத்தமாகவே சிரித்துவிட்டாள் சஞ்சனா…இரு கைகளையும் வாயில் வைத்து மூடியபடி பின் பக்கம் லேசாக தலையை சாய்ந்து பிறகு முன் பக்கம் நிமிர்கையில் அவளது red short tops லேசாக மேலே ஏறிவிட, சஞ்சனாவின் தொப்புள் தெரிந்தது…. அக்கம் பக்கம் ஒரு நொடி பார்த்துவிட்டு அவளுக்கு கைகளால் ஜாடையாக இடுப்பருகே காண்பித்து மூடிக்கொள் என்றாள் சங்கீதா.., – “ஒஹ் அதுக்கென்ன மேடம், தெரிஞ்சா தெரிஞ்சிட்டு போகுது, இப்போ யாரவது பிச்சி தின்னுடவா போறாங்க… கூடவே அது எனக்கு பார்க்க அழகா இருக்குறதால freeya விட்டுடுறேன், ஒரு வேலை உங்களை மாதிரி எனக்கும் இருந்தா முடிக்கலாம், I am youth sangeetha mam” என்று குறும்பு சிரிப்புடன் சொன்னாள் சஞ்சனா..
“ஹேய் சஞ்சனா, என்ன உங்க நக்கல் ஓவரா போகுது? நான் family lady, அதனால எனக்கு எல்லாம் சாதாரணமா இருக்கும்னு நினைச்சீங்களா? நான் சில காரனங்களுக்காகதான் என் தொப்புள் தெரியாம சேலை கட்டுறேன், நானும் மத்தவங்க மாதிரி முழு இடுப்பையும் தொப்புலையும் காட்டுறா மாதிரி சேலை காட்டிக்குட்டு வந்தா எனக்கென்று இருக்கும் ஒரு status ஐ நானே கேடுத்துகுறா மாதிரி ஆகிடும். அதான் அப்படி பன்னுறதில்லை – என்று சங்கீதாவும் சிரித்துக்கொண்டே சஞ்சனாவிடம் கூறினாள்….
“மேடம் அப்படியெல்லாம் பண்ணிடாதீங்க, you have dangerous hip curves, நான் ஏதோ விளையாட்டுக்கு சொன்னேன், நீங்க பாட்டுக்கு என்னை மாதிரி பொண்ணுங்களுக்கு போட்டியா வந்தா இங்கே பல ஆண்களோட மனசு சஞ்சலப்படும் கூடவே பொண்ணுங்களும் பொறாமை ப் படுவாங்க,…. நான் ஏன் சிரிச்சென்னா திடீர்னு honey moon saree & நிப்போஸ் blouse பத்தியும் ஆர்வமா கேட்டீங்களே னு தான்..” – சங்கீதாவின் அருகினில் வந்து சிரித்துக்கொண்டே அவள் காதுகளில் மட்டும் கேட்க்கும் வகையில் சொன்னாள் சஞ்சனா….
“சும்மா ஒரு ஆர்வத்துலதான் கேட்டேன், ஏன் நான் பார்கக்கூடதா?” – சஞ்சனா கேட்க்கும் விதத்தை பார்க்கையில் கேட்க்கக்கூடாதது ஏதாவது கேட்டுவிட்டோமோ என்று ஒரு நிமிஷம் யோசித்தாள் சங்கீதா..
“உங்களுக்கு கல்யாணம் ஆகிடுச்சா சங்கீதா மேடம்?” – சஞ்சனாவின் வலது கை விரல்கள் அவளது curly தலை முடியை முன்பக்கம் வலது பக்க மார்பு மீது விட்டவாறு தடவிக்கொண்டே சிறிய ஆர்வத்துடன் கேட்டாள்….
“come on sanjana, எனக்கு வயசு 37, கல்யாணம் ஆகிடுச்சி, கூடவே ரெண்டு குழந்தைகளும் இருக்கு ஏன்? – என்று லேசாக நெஞ்சருகே தன் தாலியை சஞ்சனாவிடம் காண்பித்து ஆச்சர்யமும் கலவரமும் கலந்த படி கேட்டாள் சங்கீதா..
“nice, உங்க தோற்றத்துக்கும் நீங்க சொன்ன வயசுக்கும் சம்மந்தமே இல்லாதது போல இருக்கு.. நான் நினைச்சது கல்யாணம் ஆகி ரெண்டு குழந்தைக்கு கூட அம்மா ஆகிடீங்க, ஆனாலும் சில விஷயத்துல பெண்களோட ஆர்வம் குறைய மாட்டேங்குது னு நினைச்சேன் அதான் ஆச்சர்யப்பட்டேன்…- என்று புன்னகைத்தாள் சஞ்சனா..”
“உங்களுக்கு புடவை மீது ஆர்வம் குறைஞ்சிடுச்சா சஞ்சனா?” என்று சற்று கண்களால் கேள்வி எழுப்புவது போல சிறிய நக்கலுடன் புருவத்தை உயர்த்தி கேட்டாள் சங்கீதா..
“howcome? உங்களுக்கே அந்த சேலைய பார்க்குற ஆர்வம் இருக்கும்போது எனக்கு 32 தான் ஆகுது, அந்த honey moon சேலைய கட்டிகுட்டு real honey moon கொண்டாடுற அளவுக்கு ஆர்வமாய் இருக்கேன் மேடம் நான். என்று சிரித்துக்கொண்டே நட்ப்புனர்வோடு சிரித்து பேசினாள் சஞ்சனா…
கை தட்டி உதவி செய்யும் பெண் ஒருவளை கூப்பிட்டு அவள் காதில் விஷயத்தை சொல்லி அனுப்பினாள், அந்த பெண் சற்று நேரத்தில் கையில் ஒரு box உடன் வந்தாள், அதை தனியாக பக்கத்தில் இருக்கும் staff room க்கு எடுத்து சென்று சங்கீதாவை அங்கே அழைத்து சென்று காண்பித்தாள் சஞ்சனா.. அந்த சேலையை பார்த்தவுடன் சங்கீதாவின் முகத்தில் சிரிப்பு வந்து விட்டது, அவ்வளவு transparent “இதை கட்டிக்குறதுக்கு பதிலாக கட்டிகாமலேயே இருக்கலாமே” என்று சொல்லி சங்கீதா சிரிக்க… “ பின்ன honey moon ல இழுத்து போர்த்திகுட்டு பூஜை பண்ணுவாங்களா என்ன?” என்று பதிலுக்கு சஞ்சனா குறும்பாக சிரிக்க, box ன் அடியில் பட்டை பட்டையாக சில துணிகள் இருந்தன.. அதில் buttons வைத்து இருந்தது, தொட்டுப்பார்க்க மிகவும் soft ஆக இருந்தது.. சங்கீதா அதில் இருக்கும் buttons அனைத்தையும் இணைத்த பிறகு அந்த துணியில் வந்த வடிவத்தை பார்த்தாள் அவளுக்கு இன்னும் என்ன என்று புரியாதது போல இருந்தது… சங்கீதா என்னவென்று தெரியாமல் முழிப்பதை கவனித்த சஞ்சனா மீண்டும் சத்தமாக சிரித்தாள். சங்கீதா அவர்கள் இருக்கும் staff roomன் கதவருகே சென்று கொஞ்சம் அழுத்தி சாத்தி விட்டு “போதும் மெதுவ சிறிங்க, எனக்கு இது என்னனு ஒன்னும் தெரியல, ஒத்துக்குறேன் நீங்களே சொல்லுங்க இது என்ன?” என்று சங்கீதா சொல்ல.. சஞ்சனா அவள் கையிலிருந்து அந்த துணியை வாங்கி, தன் மார்புகள் மீது மாட்டி காண்பித்தாள்.. அதை பார்த்து “ச்ச்சி என்ன கன்றாவி இது, blouse னுடைய ரெண்டு cups க்கு நடுவுல இவளவு பெரிய ரெண்டு ஓட்டையா?… அப்போ வெறும் மார்போட சைடு எல்லாம் முடிக்கலாம் ஆனால் நம்ம முளை காம்பு மட்டும் மூடாம சென்டர்ல தெரிஞ்சிட்டு இருக்குமா?… என்று குழந்தைத்தனமா ஒரு Girlish ஆன சிரிப்பும் வெட்கமும் கலந்து கேட்டாள் சங்கீதா….
“you are absolutely correct, isn’t this exciting sangeetha mam? இந்த blouseக்கு ஏன் நிப்போஸ் னு பேரு வந்துச்சி தெரியுமா? nipples + expose ரெண்டையும் சேர்த்து nippose னு இதுக்கு பேரு வெச்சோம்…. அதனால்தான் இதை prospectus ல நாங்க போடல மேடம் என்றாள் சிரித்துக்கொண்டே.” அப்போது உள்ளே பெருக்குவதற்கு ஒரு வயது முதிர்ந்த பெண் ஒருவர் வந்தார், அவர் சங்கீதாவை ஒரு நிமிடன் பார்த்துவிட்டு யாரும்மா இந்த அழகி என்று தனது பாக்கு போட்ட பல்லை காமிது சிரித்து கொண்டே சஞ்சனாவிடம் கேட்க்க, சஞ்சனா அவளுக்கே உரிய கிண்டலுடன், “சும்மா வலைவா இடுப்பு இருக்குறவங்க எல்லாம் அழகி ஆகிட முடியுமா பாட்டி… பெருக்குற வேலைய மட்டும் பாரு. வேணும்னா என்னை மட்டும் அழகி னு சொல்லு மத்தவங்கள சொன்னா இந்த சஞ்சனா ஒத்துக்க மாடா” சஞ்சனாவுக்கே உரிய trade mark குறும்புடன் சிரித்து கொண்டே கூறினாள்….. இதை கேட்ட அந்த பாட்டியம்மா “சரி சரி நான் னஎன் வேலைய கவனிக்குறேன், உன் கிட்ட வாய் குடுத்தா வேலை நடக்காது” என்று சொல்லி கஷ்டப்பட்டு குனிந்து பெருக்கினால். என்னதான் சஞ்சனா விளையாட்டுக்கு சொன்னாலும் அது ஒரு நிமிடம் சங்கீதாவுக்கு விளையாட்டாக எடுத்துக்கொள்ள முடியவில்லை, ஆனாலும் அதே சமயம் அந்த உணர்வுகளை தன் முகத்திலும் பேச்சிலும் கூட காட்டிக்கொள்ளவில்லை, மாறாக அவள் வெகுளியாக பேசும் விதம், பழகிய சற்று நேரத்தில் நட்புடன் பழகும் பேச்சு, இவைகளை நினைக்கையில் அவளிடம் கோவத்தை காண்பிக்க தோன்றவில்லை சங்கீதாவுக்கு..
நேரம் மாலை 5 மணி ஆக, சஞ்சனாவிடம் “சரி அப்போ இன்னிக்கி நான் கிளம்புறேன், என்னுடைய அடுத்த schedule நாளைக்கு காலைல, lets meet tomorrow morning” என்று சொல்லி தனக்கு வெளியில் காத்திருக்கும் அதே Benz காரில் ஏறி தனது வீட்டிற்கு விரைந்தாள் சங்கீதா.
சங்கீதா விடைபெறுகையில் “very sincere, sensitive, innocent & must be having lot of regrets for loosing many happiness in her life” – என்று மனதில் நினைத்துக்கொண்டாள் சஞ்சனா….
வீட்டை அடைந்த நேரம் குழந்தைகளும் வந்து சேர்ந்தனர், வழக்கம் போல அன்று அவர்களுக்கு குடிக்க பால் சுடவைத்து குடுத்து விட்டு TV on செய்து அமர்கையில் வீட்டு calling பெல் அழுத்தப்பட்டது, யாரென்று பார்த்தாள் சங்கீதா, பக்கத்துக்கு வீட்டு நிர்மலா அக்காவின் மகன் rohit நின்று கொண்டிருந்தான், தன் கையில் அன்று காலை சங்கீதா குடுத்துவிட்டு சென்ற தன் வண்டியின் சாவியை வைத்துக்கொண்டு…
ரோஹித் பற்றி சில குறிப்புகள்: 11 வயது முடிந்து 12 வயது ஓடிக்கொண்டிருக்கிறது, கடந்த 2 ஆண்டுகளாக அவனுக்கு சங்கீதா ஆண்டியை நன்றாக தெரியும். அதாவது அவளிடம் பேச ஆரம்பித்தது அந்த 2 வருடத்தில்தான், அதற்க்கு முன் அவளை பார்த்தால் அவள் வாங்கிக்கொடுக்கும் biscuits chocolates எல்லாம் வாங்கிக்கொண்டு உள்ளே ஓடி விடுவது, அல்லது ஒன்று இரண்டு வார்த்தைகளில் பேசிவிட்டு சென்றுவிடுவதுமாக இருப்பான்.
சில வாரங்களுக்கு முன் ஒரு நாள் அவன் சங்கீதா ஆன்டியின் வீட்டில் ஸ்நேஹா வுடனும் ரஞ்சித்துடனும் பந்து விளயாடிக்கொண்டிருக்கையில் ஸ்நேஹா பந்தை ஓங்கி அடிக்க அது சுவரில் ஒரு ஓரமாய் பட்டு, அது திடீரென்று பெட்ரூம்குள் பாதியாக சாத்தி வைத்த கதவை முட்டி உள்ளே சென்று அங்குள்ள கட்டிலின் கீழ் சென்றுவிட்டது, அதை எடுக்க உள்ளே சென்றவன் இந்த க் காட்சியை பார்த்தான் – குளித்து முடித்த பிறகு சங்கீதா தனது நெஞ்சில் கட்டிய ஈர பாவடையை அவிழ்த்து விட்டு அவளுடைய ஈரமான உடலில் ஒரு துணியும் இல்லாமல் தனது bureau வை திறந்து பிரா, ஜட்டியை எடுத்து அணிந்து கொண்டிருந்தாள், கிழே ஜட்டியை மட்டும் அணிந்து விட்டு மேலே பிரா அணியும்போது bureau வின் கண்ணாடியில் rohit கதவின் அருகே நிற்பதை பார்த்து உடனே அதிர்ந்து தன் இரு கைகளாலும் முலைகளின் மீது சட்டென்று மூடியவாறு, “கண்ணா என்னடா பண்ணுற இங்கே, ஒரு நிமிஷம் வெளியில இருடா ஆண்டி டிரஸ் போட்டுட்டு வந்துடுறேன், சரியா?” என்று சிரித்து அன்பாக சொல்ல “சரி ஆன்டி, எனக்கு கட்டில் அடியில இருக்குற பந்து வேனும் அதை எடுக்கத்தான் வந்தேன்” என்று பாவமாக சொல்ல “ சரி இரு என்று மேலே ஒரு டவலால் கை வைத்து மூடிக்கொண்டு, சற்று முன் அணிந்த ஜட்டியுடன் அவள் முட்டிக்கால் போட்டு குனிந்து கட்டில் கீழ் இருக்கும் பந்தை அவள் கை நீட்டி எடுக்கையில் என்னதான் கையால் தனது டர்கி டவலை அழுத்தி பிடித்தாலும், டவலில் இருந்து லேசாக நழுவிய அவளுடைய பால் நிறம் கொண்ட முலைகளையும், குளித்து முடித்து ஈரம் சொட்ட குனிந்து பந்தை எடுத்து குடுக்கையில் அவளின் உடல் வளைவுகளை தலை முதல் கால் வரை ப் பார்த்தான் ரோஹித். பார்த்த அந்த கணமே அவன் மனதில் எந்த சலனமும் தோன்ற வில்லை, சாதாரனமாக விளையாடிவிட்டு வீட்டிற்க்கு சென்றான். அன்று இரவு வீட்டிலும் video games விளையாடி விட்டு அவன் hall ல் படுத்து தூங்குகையில், அவனது பெற்றோர்கள் TVயில் அன்று இரவு புத்தம்புது சினிமா பாடல்கள் ஓடிக்கொண்டிருக்கும் நிகழ்ச்சியை வைத்தார்கள், அதில் ஹீரோ, ஹீரோயின் இனைந்து செய்யும் கச முசா நடனக்காட்சிகளும், ஹீரோயின் உடைகளும், அவர்கள் பாடலில் உச்சரிக்கும் வார்த்தைகளும் அவன் மனதில் வயதுக்கு மீறிய கற்பனைகளை உருவாக்கியது. அவன் அன்று காலை சங்கீதா ஆன்டியை பார்த்தது அடிக்கடி நினைவுக்கு வர அன்று இரவு முழுவதும் அவனுக்குள் ஏதோ ஒரு விதமான, அதே சமயம் சில வினோதமான உணர்வுகள் எழுவதை உணர்ந்தான். மேலும் அது போன்று சங்கீதா ஆண்டியை பார்க்க நேர்ந்தால் நன்றாக இருக்கும் என்று அவ்வப்பொழுது அவன் மணம் ஏங்கியது.
(இப்போது…) கதவை திறந்த சங்கீதா ரோஹித் நிற்பதை பார்த்தாள் ….. ஹேய் ரோஹித் கண்ணா…. ஆண்டிக்கு சாவி குடுக்க வந்தியா? என் சமத்து…. என்று சொல்லி வீட்டின் உள்ளே அழைத்து அவனுக்கும் ஒரு டம்ளர் பால் குடுத்துவிட்டு “பசங்களோட விளையாடிட்டு இரு கண்ணா….” என்று சொல்லிவிட்டு பாத்ரூமுக்கு சென்று, எப்போதுடா இதில் இருந்து விடை பெறுவோம் என்பதுபோல் தன் சேலை, இறுக்கமான ரவிக்கை, பாவாடை, உள்ளாடைகள் அனைத்தையும் அவிழ்த்து அங்கிருக்கும் ஸ்டாண்டில் தொங்க விட்டு, நைட்டியில் ஆயாசமாக வந்து TVயில் ஓடிக்கொண்டிருந்த தங்கம் சீரியலை hall ல் இருக்கும் chair ல் அமர்ந்து தனது இரு முட்டிகளையும் மடக்கி பாதங்களை chair மேலே வைத்துக்கொண்டாள்.
ரோஹித், ரஞ்சித்துடன் விளயாடிகொண்டிருக்கையில், மேலே ஓடும் fan காற்றில் அவ்வப்பொழுது சங்கீதா ஆண்டியின் நைட்டி லேசாக பாதங்கள் அருகே பறந்து side ல் ஒதுங்குவதை கவனித்து, சங்கீதா அமர்ந்து இருக்கும் chair அருகில் வந்து தரையில் அமர்ந்துகொண்டான். அப்பொழுது hall tube light வெளிச்சத்தில் சங்கீதா ஆண்டியின் நைட்டி fan காற்றில் லேசாக நகர்கையில், தன் சங்கீதா ஆண்டி கருப்பு நிற ஜட்டி அணிந்து இருப்பது அவன் கண்களுக்கு நன்கு தெரிந்தன.. அந்த ஜட்டி அவளது அந்தரங்க ப் பெண் உறுப்பை மூடி, இரு பெரும் மென்மையான சூத்தின் சந்துக்குள் அழுத்தமாக சொருகி இருந்தது.., ஜட்டியின் அருகே இரு பக்கமும் தொடைகளின் உள்புறம் இருந்து சூத்து வரை செல்லும் curvey lines அவன் கண்களுக்கு விருந்தானது. அவனது கண்கள் சங்கீதா ஆண்டியின் நைட்டியினுள் ஆழ்ந்து இருக்க…. அவளது கண்களோ TV சீரியலில் ஆழ்ந்து இருந்தது.
Telephone மணி அடிக்க எழுந்து சென்றவள் receiver ஐ காதில் வைத்தாள், அப்போது டோபி காரர் வெளியில் calling bell அழுத்த “ச்ச்சே எல்லாம் ஒரே நேரத்துல வந்தா என்ன செய்வேன்? என்று லேசாக அலுத்துக்கொண்டு கதவருகே போனாள், டோபி காரனை நாளை காலை வருமாறு சொல்லிவிட்டு telephone பக்கம் மீண்டும் சென்றாள். வங்கி விஷயமாக வந்த கால் அது. குழந்தைகள் அனைவரும் விளையாடிக்கொண்டிருக்க சமைக்கலாம் என்று எழுந்து சென்றவள், “தோபிக்கு துணியை எடுத்து வைத்து விடலாம் இல்லையென்றால் நாளை காலை அவன் வேற உயிரை எடுப்பான்” என்று மனதில் யோசித்து அதை முதலில் செய்ய ஆரம்பித்தாள், பிறகு துணிகளை எண்ணிக்கொண்டு ஒரு basket ல் போடும்போது எண்ணிக்கையில் ஒன்றிரண்டு குறைந்தது, “இன்னிக்கி நாம அவுத்தது கூட சிலது எங்கே னு தெரியலையே….தேடலாமா” என்று அவள் எண்ணுகையில் மணி ஓடிக்கொண்டே இருந்தது, இது சரி வராது நாளைக்கு காலிலேயே பார்த்துக்கலாம் என்று சொல்லி சமைக்க ஆரம்பித்தாள்.. விளையாடி களைத்துப்போன குழந்தைகள் (rohit உட்பட) சாப்பிட்டு முடித்து விட்டு தூங்க சென்றார்கள், ரோஹித் சங்கீதாவிடம் “ tiffin நல்லா இருந்துச்சி ஆன்டி, தேங்க்ஸ் ஆன்டி” என்று மழலையாக சிரித்து சொல்லும்போது “எனக்கு நீ தேங்க்ஸ் எல்லாம் சொல்ல கூடாது, இதுவும் உன் வீடு மாதிரித்தான் சரியா…” என்று சொல்லி அவன் கண்ணத்தில் இருபக்கமும் முத்தம் குடுத்து இரவு தூங்குவதற்கு அவன் வீட்டிற்கு அனுப்பி வைத்தாள்.
சங்கீதா படுக்க பெட்ரூம் உள் செல்கையில், அவனது கணவன் காலையில் அவள் பேச்சால் பாதிக்க பட்டவன் போல் போலியாக முக பாவனை வைத்துக்கொண்டு செய்த tiffan ஐ சாப்பிட்டு விட்டு வந்து படுத்தான். இதற்கு சங்கீதாவிடம் இருந்து எந்த reaction னும் வரவில்லை என்பது மற்றொரு எரிச்சல் அவனுக்கு.
பக்கத்து வீட்டில் நிர்மலா அவளது மகன் rohit ஐ சாப்பிட வருமாறு அழைக்க அவன் மேல் ரூமில் படுத்துக்கொண்டு இருந்தான்…. “சாப்பிட்டுடேன் மா சங்கீதா ஆன்டி வீட்டுல….” என்று கத்தி பதில் சொல்லி விட்டு திரும்பி படுத்துகொண்டான். ரூமில் இருக்கும் ஜன்னலை சாத்தினான், பிறகு கதவையும் சாத்தி விட்டு படுக்கையில் வந்து அவனது தலையணையை தூக்கி பார்த்தான். அவனது உடல் முழுதும் current அடிப்பதுபோல உணர்ந்தான். அன்று காலை முதல் மாலை வரை சங்கீதா ஆன்டி அணிந்திருந்த வியர்வை ஈரமுடைய ஜட்டியை அவளது வீட்டின் பாத்ரூமில் இருந்து அவள் telephone பேசுகையில் அவளுக்கே தெரியாமல் எடுத்து வைத்திருந்தான். இதைத்தான் டோபி காரனுக்கு துணி அடுக்குகையில் கணக்கில் அடங்க வில்லை என்று சங்கீதா அவள் வீட்டில் தேடினாள்.
தலையணைக்கு கீழ் அந்த ஜட்டியை நன்றாக முகர்ந்து பார்த்தான், உடல் முழுதும் உஷ்ணமாகியது அவனுக்கு, முகமெல்லாம் அதிக ரத்த ஓட்டத்தால் சிவந்தது…. அதிலிருந்து வரும் ஒரு வகையான சங்கீதா ஆண்டி சூத்தின் வியர்வை வாசமும், கூடவே லேசாக yardley ரோஸ் flavoured பவுடர் வாசனையும் சேர்ந்து அடித்தது அவனுக்கு. உலகிலேயே ஏதோ ஒரு பெரிய அற்ப்புதம் கிடைத்தது போல அந்த ஜட்டியின் உள்புரத்தையும் வெளிப்புரத்தயும் கை விட்டு உருவி முகத்திலும், மூக்கிலும் அழுத்தி த் தடவியும் தேய்த்தும் ப் பார்த்து ரசித்தான், அவனுக்கு ஒன்றுதான் புரியவில்லை, அது அந்த ஜட்டியின் ஓரத்தில் ஒட்டி இருந்த மிகச்சிறிய அளவில் சுருள் சுருளாக இருந்த ஒன்றிரண்டு மயிர்கள். “ஆண்டியோட ஜட்டியில ஏன் முடி இருக்கு? ஹ்ம்ம் தலை வாரும்போது கூட உள்ள ஒன்னு ரெண்டு விழுந்து இருக்கும்” என்று அவனது வயதுக்குரிய அறியாமை அழகாக அவனுக்குள் பதில் சொன்னது.
இவ்வளவு நேரம் இல்லாது இப்போதுதான் ஒரு விஷயத்தை கவனித்து அதிர்ச்சி அடைந்தான் ரோஹித், அது என்னவென்றால், எப்போதெல்லாம் அவன் சங்கீதா ஆண்டியை பற்றி நினைக்கிறானோ, அல்லது TVயில் சில கச முசா பாடல்கள் பார்க்கிறானோ, அப்போதெல்லாம் அவனுக்கு கிழே அவனுடைய ஆண் உறுப்பு கனமாவதை உணர்கையில், அறியாமையின் காரணத்தினால் மனதில் பயம் ஏற்ப்பட்டு தனக்கு ஏதோ உடம்பில் கோளாறு இருக்கிறது என்றும், வெளியில் சொல்ல முடியாதே என்று அஞ்சி வேர்த்து கொட்டும் அளவுக்கு வேடவேடத்து போய்விட்டான்.., திடீரென சங்கீதா ஆண்டியின் ஜட்டியை அவனது cupboard ல் துணிகளுக்கு மத்தியில் வைத்துவிட்டு சற்று நேரம் cartoon network சேனல் வைத்து அதில் Tom & Jerry கார்ட்டூன் பார்த்துகொண்டிருந்தான். கிழே அவனது உறுப்பு சாதாரனமாக மாறுவதை கவணித்து ஏதோ பெரிய ஆபத்தில் இருந்து தப்பித்து வந்தது போல உணர்ந்து ஒரு டம்ளர் தண்ணீர் குடித்துவிட்டு அவன் படுக்கைக்கு படுக்க சென்றான் ரோஹித்.
சாப்பிட்டு வந்து படுத்த கணவனுக்கு அருகில் தன் கண்மணி ரஞ்சித்தயும் படுக்க வைத்துக்கொண்டு நைட்டி zip ஐ லேசாக இறக்கி காற்று வரும்படி செய்து கொண்டு தூங்குகையில், ரஞ்சித்தின் கை வழக்கமாக அவளது தொப்புளை தேட, நைட்டி அணிந்திருப்பதால் அந்த பிஞ்சு கைகளுக்கு அவளின் தொப்புள் கிடைக்க வில்லை, மேல்புறம் zip அவிழ்க்கப்பட்டு அங்கே லேசாக பிதுங்கி இருக்கும் முலைகளுக்கு நடுவில் அவளது தாலி ரஞ்சித்தின் கண்களுக்கு தென்பட அதை அவளுடைய முலைகளுக்கு இடுக்கில் இருந்து இழுத்து இழுத்து விளையாடிக்கொண்டே தூங்கினான் ரஞ்சித். சங்கீதாவின் தலை அருகே அவள் செல் போன் லேசாக சினுங்கியது, அதில் “sorry to disturb at this moment, this is Raghav here, I got your number from your manager Mr.Vasanthan I didn’t get chance to talk to you much today, sorry about that. Also I have another confusing problamatic puzzle in my factory, with your intellectual analysing skills I want you to solve it if possible, I will talk to you in detail about this tomorrow, gud night – Raghav” – என்று sms அனுப்பி இருந்தான் Raghav. அதற்க்கு சங்கீதா “Definately Raghav, with pleasure….”என்று reply செய்துவிட்டு செல் போனை ஓரத்தில் வைத்துவிட்டு, ரஞ்சித்தின் பிஞ்சு கைகளில் அவளின் தாலி இருப்பதை கவணித்து புன்னகைத்துக்கொண்டே “என் செல்லக்குட்டி, என் லட்டுக்குட்டி, தாலியோட விளயாடிகுட்டே …தூங்கிட்டான் என் வெள்ளக்குட்டி….” என்று தனக்குத்தானே சொல்லிக்கொண்டு, மெதுவாக தன் தாலியை அவன் பிஞ்சு கைகளில் இருந்து எடுத்து மீண்டும் முலைகளின் இடுக்கில் சொருகிவிட்டு, முத்த மழையால் தன் கண்மணியை சற்று நனைத்து தன் நெஞ்சுடன் அணைத்து தூங்க வைத்து அவளும் தூக்கத்தில் ஆழ்ந்தாள்….
– தொடரும்

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>